Karima’’ doet haar verhaal, ingezonden bericht over exposing! Hartverscheurend!

Lieve mensen, ik ben Karima en ben 21 jaar. In 2013 heb ik iets gedaan waar ik mijn hele leven spijt van zal hebben en ik zal mijn hele leven de lasten dragen van mijn beslissingen. Ik wil jullie mijn verhaal delen omdat ik de afgelopen tijd veel dingen lees over meisjes die ‘’exposed’’ worden. In 2013 ben ik zelf ook exposed en tot op de dag van vandaag zwerven er nog steeds foto’s van mij rond. Ik wilde dit eigenlijk helemaal niet vertellen, maar ik wil jullie alleen duidelijk maken over de gevolgen die dit soort foto’s kunnen hebben voor een meid. Dit zal een heel verhaal worden en ik zal alles duidelijk uitleggen en op details ingaan. Nou, laat ik maar beginnen..

Het begon allemaal in mijn examenjaar, havo 5. De examens kwamen dichterbij en ik was erg zenuwachtig. Ik had erg last van faalangst en ik durfde eigenlijk niet eens te leren omdat ik toch het gevoel had dat ik het zal gaan verpesten. Ik had slapelozen nachten en thuis kon ik niet echt leren. Ik belde een vriendin van mij om te vragen of zij een samenvatting had voor M&O, management en organisatie, maar zij kon niet opnemen omdat ze in de bieb zat. Tijdens de lunch was zij even naar buiten gelopen om mij terug te bellen. Ze mailde mij de samenvatting die ze zelf had gemaakt en ik begreep maar niet waar ze al die concentratie vandaan haalde om die hele samenvatting te maken. Dus ik vroeg: Hey ‘’Klasgenoot’’, hoe heb je dit in hemelsnaam voor elkaar gekregen? ‘’Klasgenoot’’: Haha, ik zit in de universiteitsbibliotheek, ik kan me zo goed concentreren hier echt niet normaal. Ik zit hier elke dag van 10 uur ‘s ochtends tot 10 uur ’s avonds en het gaat echt goed, niet verwacht!! Op dit moment dacht ik wow, ik kan thuis niet eens 10 minuten concentreren hoe doet zij dat de hele dag door?! Het was vrijdag ochtend en ik besloot om ook maar eens naar de bieb te gaan. Ik koos er expres voor om tussen een groep mensen te zitten zodat ik mezelf kon dwingen om te leren. Het ging erg goed, ik kon een aantal uurtjes aan stuk doorgaan en besloot om vaker naar de bieb te gaan. Dezelfde avond op vrijdag ben ik om de hoek van de Universiteitsbibliotheek even snel avond eten gaan halen en heb ik het meegenomen naar binnen. Aangezien de beveiliging liever niet heeft dat je binnen in de bieb eet, zat ik bij de ingang. En ja.. daar kwam hij aanlopen, ik keek naar hem gewoon omdat hij te knap was en met mijn domme hoofd bleef ik staren zonder dat ik het door had. Hij kwam naast mij zitten en zei hier heb je een servetje, ik dacht klaar die knoflooksaus van die Turkse pizza zit over me hele hoofd heen, maar ik probeerde me nog sterk te houden dus ik reageerde: Pardon?? Zei hij: Ja, ik zag je kwijlen dus ik dacht weetje wat hier heb je een servetje kan je het even weghalen en dan fatsoenlijk gesprek met me aangaan. Ik schoot in de lach en frommelde die Turkse pizza heel droog mijn tas in. Hij begon weer te lachen en zei: Nu word je hele tas vies kom geef hem je tas! Ik was helemaal geblokkeerd, ik liep vast noem maar op. Dus hij pakte die Turkse pizza uit mijn tas en deed het aluminium folie er goed omheen en zette het weer netjes in mijn tas. Op dat moment kon ik hem pas goed bekijken, hij had een prachtig baardje en hele mooie licht groene ogen. Hij zei: Nou nu kunnen we eindelijk beginnen met praten! Dus hij stelde zich voor ik ook en hij vroeg welke studie ik deed dus ik zei dat ik nog in Havo 5 zat en dat ik voor het eerst in de bieb kwam enz.. Hij vroeg waar ik zat en ik vertelde het hem. Hij zei dat ik daar niet goed kon leren, hij had een perfect plekje waar niemand hem lastig zou vallen. Ik vond dat wel een goed idee, maar ik moest naar huis dus hij vroeg me nummer. Ik gaf mijn nummer aan hem hij zag er zo onschuldig en lief uit. Maandag belde hij mij en vroeg aan mij of ik naar de bieb zou komen en ik antwoorde met ja is goed. Ik zeg je eerlijk, heb het hele weekend aan hem gedacht. Hij gaf me zo een goed gevoel, ik werd zelfverzekerd door hem denk ik. Maandag stond hij voor de deur van de bieb te wachten op mij en begeleiden mij naar die ruimte waar hij het over had. Het was in een soort van torentje waar nooit iemand kwam. Dus ik vond het wel prima, voelde me op me gemak bij hem en kon dus best goed leren daar. Hij vroeg of hij me kon helpen aangezien hij al mijn vakken al 2 jaar geleden kende. Hij kwam dicht bij me zitten en zelfs dat vond ik wel oke. Af en toe tikte hij me aan en zei die dat ik me moest concentreren of legde hij ze hand op mijn been. Dat vond ik heel raar maar tegelijkertijd ook niet zo erg omdat ik me op me gemak bij hem voelde.

Mijn zusje belde mij dat ik naar huis moest en ik vertelde hem dat. Hij zei ga maar lieverd succes. Toen hij dat zei smolt ik gewoon, ik heb nog nooit iemand gehad die dit zo tegen mij had gezegd. Ik voelde me zo fijn en zelfverzekerd. Ik werd gewoon bijna verliefd. Thuis aangekomen bleef ik maar aan hem denken en ik wilde het liefst elke dag naar de bieb toe. Hij appte mij en vroeg mijn snapchat en die gaf ik. Hij stuurde foto’s zonder shirt enz en hij had echt een mooi lichaam. Alles aan hem klopte gewoon en ik werd zo snel verliefd op hem. Mijn familie ging naar België op bezoek bij mijn tante en ik had op mijn verhaal gezet op snapchat dat ik alleen thuis was. Ik wilde niet mee aangezien ik nog een beetje wilde leren en ik eigenlijk helemaal geen zin had. Hij had dat gezien en snapte mij met ‘’kom snappen’’. Ik dacht prima, waarom ook niet. Hij had een shirt aan van Dsquared kan ik nog herinneren en hij zei kom laten we een leuk spelletje doen. Ik dacht dat kon vast geen kwaad dus deed ik eraan mee. Hij begon wel direct met, je hoeft je voor mij niet te schamen en je moet je helemaal op je gemak voelen bij mij. Vanaf dat moment leek het alsof hij mij in zijn macht had. Hij zei: Alles wat ik uitrek moet jij ook uitdoen, het is misschien raar en anders, maar geloof me het word leuk. Ik met me domme naïeve hoofd accepteerde die ‘’uitdaging dus’’. Hij deed zijn shirt uit en snapte dat met een tekst: Nu jij haha x. Niemand was thuis dus ik kon eigenlijk niet betrapt worden zeg maar, dus ik deed mijn shirt uit. Ik zat in mijn hemd en dat vond hij niet eerlijk zei hij dus vroeg hij of ik in mijn BH kon sturen. Ik begreep het wel eigenlijk, aangezien hij helemaal niks meer aan had boven. Dus had ik een foto gestuurd in mijn BH. Hij zei dat ik prachtig was en hij maakte mij zo blij met alle complimentjes. Nu kwam stap twee, hij filmde zichzelf dat hij zijn broek uit deed en op dit moment vond ik het eigenlijk veelste ver gaan.. Ik zei sorry dat kan ik niet doen. Ik ging meteen van snapchat af en durfde niet eens meer op whatsapp te komen. Hij belde mij en ik nam op: Hey Karima waarom doe je zo.. ik vind je echt een leuke meid en wil gewoon gezellig met je zijn.. echt jammer dit wollah.. Ik was echt verliefd op hem dus ik antwoorde: Sorry was even bezig, ik ga het nu doen. Dus ik stuurde een foto met mijn slipje waar je eigenlijk vrij weinig op zag behalve stukje van me ondergoed en me benen. Toen zei hij weer: Kom op, doe normaal ik heb ook een video gestuurd je moet me vertrouwen. Ik had opnieuw een video gestuurd met mij in me ondergoed. Ik voelde me zo gedwongen, maar het leek gewoon alsof hij me in zijn macht had. Hij zei pffff je maakt me helemaal gek, ik ben zo blij dat ik je tegen gekomen ben. Hij zei dat hij er ‘’heet’’ van werd en dat er iets groeide. Hij stuurde daar ook een foto van en ik wist niet meer wat ik moest doen. Ik wilde het liefst overgeven en ik reageerde opnieuw niet meer. Hij zei zo kan je me niet laten, ik heb alles laten zien en jij reageert niet. Het heel alsof hij zich slachtoffer voelde en hij liet mij als de boosdoener overkomen. Ik zei dat ik dat niet kon sturen en niet wilde. Hij zei: Oke doe je bh los op ze minst en laat me je borsten zien. Ik zei tegen hem dit is het laatste wat ik stuur en daarna krijg je niks meer. Dus ik stuurde het… Hij zei dat hij het niet goed kon zien en ik zo een foto voor de spiegel moest maken. Ik deed expres mijn hoofd niet op de foto omdat ik het gewoon niet wilde en ik wist echt niet wat mij bezielde. Hij vroeg een laatste foto, ik dacht nu is het eindelijk klaar, hij zei doe alles uit en stuur het opnieuw via de spiegel. Dat deed ik en toen zette ik mijn telefoon uit. Ik walgde van mezelf.

Volgende dag ging ik naar de bieb en was ik het eigenlijk al soort van vergeten hoe ver ik was gegaan. Tot het moment dat ik hem zag, ik schaamde me dood. Hij zei hey meid, gister was het gezellig he. Ik vond het zo erg, ik probeerde maar een beetje te lachen en ik zei haha ja. De bieb was erg rustig en er was genoeg plek dus kon me goed concentreren. Hij belde mij in de middag en zei: kom is ik heb een verassing voor je. Ik moest naar die ene kamer komen waar ik al eerder met hem zat. Ik kwam binnen hij pakte me wangen vast en zoende me. Ik wist niet wat er gebeurde wollah alles ging zo ongelofelijk snel. Hij pakte mijn hand vast en zetten het op zijn geslachtsdeel. Op dat moment pakte ik al mijn spullen en ik wist niet hoe snel ik daar weg moest komen. Toen ik thuis aankwam heb ik gehuild alsof er iemand overleden was ik wist niet wat er gebeurde met me. Toen kreeg ik appjes van hem. Ik zag: Afbeelding, Afbeelding, Afbeelding, Video, Video, Afbeelding. Ik dacht huh wat stuurt hij naar mij? Hij had alles van mij opgenomen en als ik niet terug zou komen naar de bieb en met hem dingen zou doen zou hij het op internet zetten. Ik zei tegen hem dat ik het niet wilde en dat ik mijn broer zou bellen. Hij zei: Wat denk je als je dat tegen je broer gaat zeggen? Hij gaat je kapot maken, helemaal slopen! Op dat moment wist ik echt dat ik een groot probleem had. Hij zei: Ik geef je 1 uur de tijd om hier te komen of ik zet ze op facebook. Ik zette opnieuw mijn telefoon uit, ik kon maar niet stoppen met huilen. Hoe kon hij die zo lief en aardig was voor mij, mij dit flikken. Tijdens het avondeten thuis, werd ik de heletijd gebeld door een Marokkaanse vriendin van mij. Ik klikte de heletijd weg en ze bleef maar bellen, ik dacht echt wat is je probleem. Toen stuurde ze mij een printscreen dat mijn foto’s en video’s op instagram stonden en op marokko.nl met mijn naam en op welke school ik zit. Al het eten dat ik had gegeten, had ik bijna over de keukentafel heen gekotst. Ik kreeg het zo warm en het leek alsof de wereld onder mijn voeten verdween. Het was 19:00 en ik zei tegen mijn moeder dat ik naar de sportschool zou gaan. Toen ik eenmaal buiten stond, wilde ik nooit meer terug naar huis. Het liefst wilde ik dood, mijn vader was zo een harde werker en hij stond bekend om zijn goede daden en dat het een lieve man was. Hoe kon ik onze achternaam zo schaden. Ik stapte in de bus en ik kwam met het domme besluit om zoveel mogelijk bussen te nemen totdat ik ver weg van mijn omgeving was. Het was al 11 uur en mijn moeder had mij honderden keren gebeld. Meisjes uit mijn klas hadden alle foto’s gezien en ze stuurde me berichten met: Wat ben jij een hoer, hoertje, vieze slet. Ik wist nu gewoon dat heel mijn school wist van wat ik gedaan had. Ik wilde zo graag dood, ik liep door een bos waar het helemaal donker was en ik hoopte gewoon dat iemand me zou vermoorden. Ik had mijn telefoon uitgezet en bleef lopen totdat ik bij een bankje kwam. Het was onderhand al 3 uur ’s nachts. Ik wist gewoon dat ik nooit meer naar huis zal gaan, omdat het gewoon niet mogelijk was. Mijn moeder was ook gestopt met bellen, ik dacht dat zij de foto’s had gezien en ook dacht opdonderen! Wat heb ik aan jou!! Ik pakte een scherp steentje en probeerde zo hard mogelijk in mijn pols te drukken ik moest gewoon dood. Ik kon het niet meer houden, waar was ik nog goed voor. Het maakte mij nog verdrietiger dat het mij niet lukte. Ik was in slaap gevallen op het bankje waar ik zat en rond 6 uur ’s ochtends maakte en vrouw mij wakker. Ze was haar hond aan het uitlaten in het bos en schrok zich dood. Ze dacht dat ik dood was, omdat ik er wel wat wondjes zaten op me pols. Ze nam mij in huis en ik schaamde me dood. Ze vroeg mij of ik haar het verhaal kon vertellen. Dat deed ik.. Zij belde voor mij, mijn broer.. Ik hoorde hem huilen aan de telefoon. Hij zei het maakt mij niet uit wat mijn zusje heeft gedaan, laat mijn zusje alsjeblieft terug komen. Mijn moeder ligt in het ziekenhuis, zij heeft een hartaanval gehad. Toen ik dat hoorde ben ik flauwgevallen. Ze heeft toen 112 gebeld en ambulance heeft mij opgehaald. Mijn hele stad heeft die foto’’s en video’s gezien.. zelfs mijn vader. Maar toen ze mij zagen, pakte ze mij huilend vast en knuffelde mij en mijn vader zei huilend: Het maakt niet uit wat jij doet mijn lieve dochter, jij blijft altijd mijn prinsesje. Iedereen maakt fouten in dit leven en ook jij, niemand is perfect! Die woorden hebben mij zo erg laten huilen! Mijn moeder, heeft twee weken in coma gelegen. Toen ze mij zag, huilde ze en lachte ze. Ze zei dat ze dacht dat ze mij kwijt was, wat had ze aan haar leven als ze een kind van haar zou verliezen. Ze zei Alhamdollilah, Allah heeft ons beide terug laten komen. Ik hou van jou, jij bent mijn dochter. Ik heb zo erg gehuild, toen pas besefte ik hoeveel ik van mijn familie hield en dat ik nooit meer zoiets kon laten gebeuren. De week hierop heeft de jongen die mij dit geflikt had een auto-ongeluk gehad, Subhanna’Allah. God straft, ik heb mijn straf gehad. Hij heeft nu twee grote littekens aan de zijkanten van zijn hoofd. Hij zal nooit meer in staat zijn om een meid zo te kunnen versieren en dit laten gebeuren. Wat ik vooral tegen de dames wil zeggen, word je gevraagd om zulke foto’s te sturen, DOE DIT NIET. Bij mij is het Alhamdollilah nog goed gekomen. Bij vele dames niet, die wonen nu niet meer thuis, die hebben zelfmoord gepleegd of die zijn nog dieper de shit in gegaan. Vele ouders zouden ook geen contact meer met hun dochter willen en afstoten.

AUB, deel deze boodschap. Laten wij hier een eind aanmaken en zorgen dat onze zusters niet ten schande gebracht worden. Ik hou van jullie, jullie zijn mijn zussen en zusjes. Er zullen een aantal mensen zijn die dit verhaal herkennen en weten wie ik ben.. dat maakt mij niet meer uit, ik hou zielsveel van mijn familie en zij ook van mij! Ik vertrouw op Allah en op mijn familie. Zorg dat jij dat ook doet!